Superjachten

De verborgen luxe van de Dilbar: het duurste superjacht ter wereld

De markt voor luxejachten kent geen grenzen. Voor een selecte groep miljardairs is een standaard schip niet voldoende en zij eisen varende paleizen. Een van de meest extreme voorbeelden hiervan is een Duits meesterwerk dat alle bestaande records op zee verplettert.

Jesper Penninga
3 minuten
Superjachten
De verborgen luxe van de Dilbar: het duurste superjacht ter wereld

De bouw van luxejachten bereikt jaarlijks nieuwe hoogtepunten. Voor de allerrijksten op aarde is een regulier schip al lang niet meer voldoende. Ze eisen varende paleizen die de faciliteiten van een vijfsterrenresort moeiteloos overtreffen. Een van de meest sprekende voorbeelden hiervan is het schip Dilbar. Dit enorme vaartuig is gebouwd voor een bedrag van achthonderd miljoen dollar en tart de wetten van de moderne nautische architectuur.

De snelle bouw van een varend paleis

Hoewel het schip immens is, nam de totale bouw slechts 52 maanden in beslag. Voor een vaartuig van deze ongekende omvang is dat een indrukwekkend tempo. De gerenommeerde Duitse scheepswerf Lürssen was verantwoordelijk voor dit maritieme project. Zij stonden voor de zware taak om een vaartuig te construeren dat 156 meter lang is en tegelijkertijd extreem stabiel moet blijven op open zee.

De lengte is overigens niet het meest indrukwekkende detail van dit ontwerp. De Dilbar is momenteel het grootste motorjacht ter wereld als je kijkt naar het interne volume. Met een brutotonnage van 15.917 ton laat het schip veel langere jachten ver achter zich. Dit resulteert in een interne leefruimte van ruim 3.800 vierkante meter. Dit biedt ruimschoots plaats voor tientallen gasten en een groot team aan bemanningsleden. Er zijn dagelijks tientallen werknemers nodig om de gasten te bedienen en de techniek aan boord te onderhouden.

Een immens zwembad en absolute geheimhouding

Gezien de afmetingen van de leefruimtes is het logisch dat het schip vol zit met faciliteiten die je normaal gesproken uitsluitend aan wal vindt. Het meest in het oog springende kenmerk is ongetwijfeld het zwembad. Het vaartuig beschikt over een intern bad van maar liefst 25 meter lang. Met een inhoud van 180 kubieke meter water is dit het grootste zwembad dat ooit op een privéjacht is geïnstalleerd. Veel luxe hotels op het vasteland kunnen deze afmetingen niet evenaren.

Ondanks deze indrukwekkende specificaties is het nagenoeg onmogelijk om een blik binnenin te werpen. De eigenaar hecht extreem veel waarde aan privacy. Hierdoor zijn er op het internet vrijwel geen foto's van het interieur te vinden. Het is wel bekend dat het bureau Winch Design verantwoordelijk was voor de inrichting en uitsluitend zeldzame materialen heeft gebruikt. De geheimzinnigheid rondom de inrichting draagt sterk bij aan de status van dit schip.

De complexe techniek achter de luxe

Het uiterlijk van het vaartuig is ontworpen door Espen Øino en ademt pure elegantie, maar onder deze gladde buitenkant schuilt een knap staaltje complexe techniek. Om een schip van dit volume soepel over de wereldzeeën te laten varen, is een zware aandrijflijn noodzakelijk. De Dilbar is daarom uitgerust met een van de grootste dieselelektrische energiecentrales die ooit in een privévaartuig zijn gemonteerd.

De hoeveelheid techniek en bekabeling die nodig is om alle luxe systemen te voeden is opmerkelijk. De ingenieurs hebben ruim 1.100 kilometer aan kabels door het schip getrokken. Deze kabels verbinden alle denkbare systemen, van de geavanceerde klimaatbeheersing en de navigatieapparatuur op de brug tot de verlichting op het ruime helikopterplatform. Het jacht functioneert in de praktijk als een volledig zelfvoorzienende gemeente op het water.

Het prijskaartje dat alles in perspectief plaatst

Al deze ruimtes, de aanwezige techniek en de bouwkwaliteit komen met een bijpassende rekening. De bouwkosten van de Dilbar worden geschat op achthonderd miljoen dollar. Hiermee behoort het vaartuig tot de allerduurste schepen op de planeet. Het onderhoud van een dergelijk jacht kost jaarlijks bovendien tientallen miljoenen dollars extra aan brandstof, verzekeringen, havengelden en personeelskosten. Het runnen van dit schip is vergelijkbaar met het managen van een groot bedrijf.

Met dit project heeft de scheepswerf de lat voor toekomstige ontwerpen extreem hoog gelegd. Terwijl veel scheepseigenaren strijden om de titel voor het langste jacht, bewijst dit schip dat intern volume en techniek veel indrukwekkender kunnen zijn. Het is een volwaardig drijvend landgoed dat menig ander luxejacht in de haven direct degradeert tot een bescheiden bootje.