Fransman (25) overleeft vijf dagen op stuurloos reddingsvlot: "Boten voeren met 40 km/u op 20 meter afstand voorbij

Het klinkt als het gruwelijke script van een Hollywoodfilm. Je bevindt je midden op de Atlantische Oceaan, je boot maakt zwaar water in het holst van de nacht en er zit niets anders op dan het zinkende schip te verlaten in een piepklein rubberen reddingsvlot. Voor de 25-jarige Fransman Vincent Danzé werd dat scenario afgelopen weekend de keiharde en ijskoude realiteit. In een interview met de Franse nieuwszender France 3 Régions vertelt de familie over de ongekende wanhoop en de uiteindelijke redding op zee.

Vincent was met een vriend bezig aan een droomklus: het overvaren van een catamaran vanuit de Antillen naar Europa. De reis verliep voorspoedig, totdat het noodlot toesloeg net na een tussenstop op Madeira. In de nacht van zaterdag op zondag, rond kwart over drie, ontdekte het duo een ernstig lek. De situatie verslechterde zo snel dat de twee besloten de catamaran op te geven en in het reddingsvlot te stappen. Gelukkig wisten ze in de paniek nog wat water en energierepen mee te grissen, voordat ze stuurloos aan de golven van de oceaan werden overgeleverd.

Overleven op een rantsoen en keiharde teleurstellingen

Wat volgde was een slopende en mentale uitputtingsslag. Terwijl ze vijf dagen en vier nachten lang onbestuurbaar op zee dobberden, rantsoeneerden ze hun schamele voorraden tot het absolute minimum. Vincent rantsoeneerde zichzelf tot welgeteld één enkele energiereep per dag en dronk in vijf dagen tijd slechts anderhalve liter water. Het duo ging ervan uit dat het mogelijk nog weken kon duren voordat de wind hen richting de Afrikaanse of Europese kust zou blazen.

De grootste mentale klappen kwamen echter niet door de honger of de dorst, maar door de blinde hoop die steeds weer genadeloos werd weggeslagen. "Er waren dagen dat de zee spiegelglad was en er gewoon werkelijk niets voorbijkwam", vertelt Vincents vader Adrien aan de Franse zender. Maar het kon nog veel erger. "Er waren momenten dat grote schepen langsvoeren, maar gewoon niet stopten. Op een gegeven moment denderde er een boot met hoge snelheid op nog geen twintig meter afstand voorbij. Ze dachten: 'Dit is het, we zijn gered!', maar de boot voer gewoon door."

Een telefoontje vol ongeloof

Terwijl de twee op zee hunkerden naar redding, zat de familie van Vincent in Frankrijk in een ondraaglijke onzekerheid. Na vijf dagen radiostilte begon het ergste doemscenario steeds realistischer te worden. "Om 22.07 uur ging de telefoon", herinnert zijn vader zich de magische avond. "Precies op het moment dat ik tegen mezelf begon te zeggen dat we ons misschien moesten gaan voorbereiden op het allerergste, ging de telefoon. Het was als een klap in het gezicht, maar dan een geweldige klap. Een absolute opluchting."

Het miraculeuze telefoontje kwam vanuit het Spaanse Cádiz. De twee Fransen waren eerder die dag eindelijk gespot door een Portugees vrachtschip op de route. De kapitein twijfelde geen moment, keerde zijn gigantische schip midden op zee om, en hees de twee verzwakte jonge mannen aan boord.

Hoewel Vincent flink is afgevallen, maakt hij het volgens zijn zus fysiek en mentaal uitstekend. De vindingrijke twintiger, die nota bene bezig was de laatste hand te leggen aan zijn diploma voor een zeevaartschool, heeft zijn ultieme praktijkexamen in ieder geval met vlag en wimpel en met bizar veel geluk doorstaan.