Waarom bergingswerkers vluchten voor de ontploffende walvis Timmy

Het moest het ultieme succesverhaal van de moderne dierenbescherming worden. Toen een gigantische bultrug vorige maand pardoes verdwaalde en aanspoelde voor de kust van het Duitse Wismar, was de wereld te klein. Waar nuchtere biologen en milieuorganisaties zoals Greenpeace oordeelden dat het dier in de ondiepe wateren simpelweg ten dode was opgeschreven, kwamen dierenliefhebbers massaal in opstand. Er werd in rap tempo geld ingezameld voor een drijvend aquarium waarmee de walvis inmiddels liefkozend Timmy gedoopt begin mei kilometers naar het noorden werd gesleept. De hoop was dat hij vanaf Denemarken op eigen kracht de veilige diepte van de Atlantische Oceaan zou bereiken.

Die romantische reddingsmissie bleek afgelopen weekend definitief een illusie. Zoals we eerder al schreven, spoelde er op het strand van het Deense eiland Anholt een gigantisch walviskadaver aan, waar sensatiezoekers zelfs schaamteloos voor poseerden. Een snelle DNA-test bevestigde inmiddels de harde realiteit: het aangespoelde dier is inderdaad Timmy. Met die bevestiging begint er een compleet nieuw en ronduit macaber hoofdstuk.

Een tikkende tijdbom op de zandbank

Sinds het weekend proberen de Deense autoriteiten uit man en macht het kadaver te bergen. Het plan leek simpel: gooi een stevig touw om de walvis en sleep het dier met een schip naar de havenstad Grenaa voor sectie en verder medisch onderzoek. Maar de natuur weigert mee te werken. Het immense lichaam werd weliswaar van het strand gesleept, maar liep kort daarna genadeloos vast op een zandbank. En daar, omsingeld door een luidruchtig leger hongerige meeuwen, hebben de bergers de handdoek voorlopig in de ring moeten gooien.

De reden is een absoluut en acuut ontploffingsgevaar. Zodra een walvis overlijdt, begint het vlees in de maag en darmen in rap tempo te ontbinden. Dit rottingsproces produceert een enorme hoeveelheid gassen die door de dikke en isolerende speklaag van de walvis simpelweg nergens heen kunnen. Hierdoor blaast het kadaver zichzelf letterlijk op tot een immense, stinkende ballon. Deskundigen waarschuwen in Duitse media dat het dier op dit moment zó strak staat, dat alleen al het bevestigen van een sleepkabel voldoende druk kan uitoefenen om het beest catastrofaal uit elkaar te laten klappen.

Het risico op een gigantische en ranzige explosie stijgt volgens experts momenteel met de minuut. Wanneer de Denen een nieuwe bergingspoging durven te wagen, is door deze omstandigheden in combinatie met een ongunstige waterstand dan ook volstrekt onduidelijk.

Een Duits getouwtrek om de tracker

Terwijl Timmy op knappen staat, buitelen verschillende instanties over elkaar heen voor de nasleep. In Duitsland is een getouwtrek ontstaan om een tracker. Deze zender, die Timmy tijdens zijn transport in het drijvende aquarium meekreeg, is inmiddels stevig opgeëist door het lokale ministerie van Milieu. Zij hopen met de data te kunnen bepalen hoelang het dier na zijn peperdure redding überhaupt nog in leven was in de open zee.

Daarnaast kwam er nog een pijnlijk anatomisch detail aan het licht. Toen Timmy eenmaal op de rug lag op het Deense strand, werden er duidelijk melkklieren en tepels gespot. De beroemde Timmy was dus helemaal geen mannetje, maar een vrouwtjesbultrug. Het is de zoveelste bizarre wending in een reddingsverhaal dat waarschijnlijk eindigt met een enorme knal op een Deense zandbank.