Na weken van doemscenario's is verdwaalde walvis Timmy eindelijk op weg naar de oceaan

Eerder schreven we al over de uitzichtloze situatie van bultrug Timmy. De enorme walvis zwom wekenlang hopeloos vast voor de kust van het Duitse eiland Poel. Omdat de Oostzee op die locatie veel te ondiep is en het water nauwelijks zout bevat, ging de fysieke gesteldheid van de oceaanbewoner in hoog tempo achteruit. De huid van de bultrug raakte zwaar aangetast en walvisdeskundigen hielden ernstig rekening met het scenario dat het dier niet meer te redden viel. Inmiddels is dat doembeeld compleet gekanteld. Een privaat gefinancierde reddingsmissie is in volle gang en de eerste signalen vanaf het water zijn buitengewoon positief.

Timmy ligt momenteel veilig in een gigantisch, drijvend bassin dat door de zware sleepboot Fortuna B richting de uitgestrekte Noordzee wordt getrokken. De maritieme stoet koerst met een veilige snelheid van ongeveer 8 km/h langs de Deense kust. De reddingswerkers aan boord van de begeleidende schepen melden dat de bultrug tijdens deze bijzondere zeereis in rap tempo opknapt. De walvis is zichtbaar levendiger, zwemt actiever rond in zijn drijvende transportmiddel en laat zich bovendien steeds luidruchtiger horen met krachtige walviszang.

De helende werking van zout water

Die plotselinge fysieke en mentale opleving van het zeezoogdier is wetenschappelijk gezien uitstekend te verklaren. De herstellende kracht zit hem uitsluitend in de stijging van het zoutgehalte. Een walvis heeft van nature voldoende zout water nodig om zijn dikke huidlaag gezond te houden en infecties af te weren. Het troebele, brakke water in de ondiepe baai bij Poel bevatte slechts 1 procent zout, waardoor de huid van het dier simpelweg begon af te sterven. Nu de logge reddingsvloot noordwaarts vaart en de overgangszeeën van het Kattegat bereikt, is dat vitale zoutpercentage al verdubbeld.

Zodra de schepen de kop van Denemarken passeren en de open Noordzee binnenvaren, stijgt het zoutgehalte verder naar de voor walvissen ideale 3,5 procent. De wetenschappers aan boord constateren dat dit zoutere water nu al een sterke en helende werking heeft op de zwaar gehavende huid van het dier. De bultrug voelt instinctief dat de natuurlijke leefomgeving met de minuut dichterbij komt.

Aansluiting bij soortgenoten

De stoet heeft inmiddels de oversteek richting het noordelijkste puntje van het Europese vasteland ingezet. Als het weer meezit en de zee niet te ruw wordt, bereikt het drijvende dok op korte termijn de Noordzee en kan Timmy definitief in de vrijheid worden gesteld. Vanaf dat moment is het dier weer volledig op zichzelf aangewezen.

De kans dat hij snel aansluiting vindt bij zijn eigen soort is gelukkig erg groot. Ten noorden van Schotland, in de enorme en diepe wateren richting IJsland, bevindt zich een stabiele populatie van tienduizenden bultruggen. Wat wekenlang onvermijdelijk leek uit te draaien op een pijnlijk verlies voor de natuur, eindigt dankzij een ongekende logistieke operatie hoogstwaarschijnlijk in een succesvolle thuiskomst.