Het begon allemaal in een oprit in Adelaide, waar Dan Turner besloot een multiplex boot te bouwen. Terwijl buren en kennissen aanvankelijk sceptisch waren over de zeewaardigheid van het kleine vaartuig, had Dan een duidelijk doel voor ogen: deelnemen aan de Mini Globe Race. Dit is een loodzware zeilwedstrijd rond de wereld voor jachten in de Class Globe 5.80-klasse.
Deze week voer Dan onder luid getoeter en applaus de haven van Antigua binnen. Na zestien maanden op de open oceaan te hebben doorgebracht, is de missie volbracht. De reis was niet alleen een fysieke uitputtingsslag, maar ook een emotionele beproeving. De zeiler gaf toe dat hij zich bij vlagen egoïstisch voelde omdat hij zijn gezin zo lang alleen liet, maar de steun van het thuisfront bleek de brandstof die hem door de donkerste uren hielp.
Overleven tussen gigantische golven en stormen
De reis verliep allesbehalve vlekkeloos. Kort na de start van de race ontsnapte Dan aan een ramp toen de voorstag van zijn boot, genaamd The Immortal Game, knapte. Dit is de staaldraad die de mast aan de voorkant van de boot vasthoudt. Met razendsnel denkwerk en het improviseren met reserve-touwen wist hij te voorkomen dat de mast overboord sloeg, wat het einde van zijn droom zou hebben betekend.
De natuur spaarde hem niet tijdens de 28.000 afgelegde zeemijlen. Nabij Tahiti kwam hij terecht in een stormcel die twaalf uur aanhield, met windstoten tot wel 70 knopen. In een bootje van minder dan zes meter lang zijn dergelijke omstandigheden levensgevaarlijk. Dan beschreef de ervaring als krankzinnig winderig, waarbij de boot constant werd opgejaagd door metershoge muren van water.
Toch waren er ook momenten van pure magie. Een van de grootste voordelen van een kleine boot is dat je op plekken kunt komen waar cruiseschepen of grote jachten nooit kunnen aanleggen. Dan bezocht exotische locaties zoals de Marquesaseilanden, waar hij dineerde met de lokale bevolking en kennismaakte met culturen die voor de gemiddelde toerist onbereikbaar blijven. Deze ontmoetingen maakten het risico van de reis meer dan waard.
De erfenis van de onsterfelijke boot
Terwijl Dan zich nu voorbereidt op een normaal leven in Australië, is het verhaal van zijn boot nog niet voorbij. Hij heeft The Immortal Game inmiddels verkocht aan een andere Australische zeiler. Het vaartuig wordt binnenkort teruggebracht naar Australië om te worden overgedragen aan de nieuwe eigenaar, die van plan is om in 2029 met dezelfde boot deel te nemen aan de volgende editie van de Mini Globe Race.
Zijn vrouw Nikki, die zijn voortgang 16 maanden lang angstig via de tracker volgde, is vooral opgelucht dat haar man weer veilig op het droge staat. Hoewel er altijd een zekere mate van angst was, wist zij dat Dan zich altijd voor 110 procent inzet voor alles wat hij onderneemt. Ze ziet hem in de toekomst nog wel terug op het water, maar dan in een veiligere rol, bijvoorbeeld door de jongere generatie de kneepjes van het zeilen bij te brengen.
Het avontuur van Dan Turner bewijst dat je geen miljoenenbudget of een hightech scheepswerf nodig hebt om de wereld te veroveren. Met een flinke dosis lef, een stapel multiplex en de onvoorwaardelijke steun van je familie is zelfs de meest onmogelijke droom bereikbaar. Voorlopig geniet de zeiler echter van de simpele dingen: zijn kinderen weer zien en vaste grond onder de voeten voelen.