Nederland stuurt fregat Zr.Ms. Evertsen naar Midden-Oosten: dit is de techniek en bewapening aan boord

De Zr.Ms. Evertsen, vernoemd naar een bekende Zeeuwse zeevaardersfamilie uit de zeventiende eeuw, is een van de paradepaardjes van de Koninklijke Marine. Het schip kwam in 2005 in de vaart en is officieel een luchtverdedigings- en commandofregat (LCF). De primaire taak van dit vaartuig is niet het aanvallen van doelen op land, maar het creëren van een veilige bubbel rondom een complete vloot of een nabijgelegen kustlijn.

Het fregat opereert de komende weken onder de paraplu van het immense Franse vliegdekschip Charles de Gaulle. Om de complexe wapensystemen en geavanceerde radars continu te bemannen, verblijven er zo'n 170 bemanningsleden op de 144 meter lange Evertsen. De logistieke aansturing van missies in het oosten van de Middellandse Zee gebeurt overigens deels vanaf de commandobrug van dit Nederlandse vaartuig.

De radar ziet alles, de raketten doen de rest

Het absolute hart van de luchtverdediging van de Evertsen is de radar-uitrusting van Thales Nederland. De imposante zwarte plaat boven op de commandotoren, de zogeheten SMART-L radar, kan vijandelijke projectielen tot op honderden kilometers afstand waarnemen. Dit geeft de bemanning cruciaal de tijd om de koers van bijvoorbeeld een inkomende Iraanse kamikaze-drone te berekenen en tijdig actie te ondernemen.

Als een bedreiging wordt gespot en geëlimineerd moet worden, opent het schip de verticale lanceersilo's die in het voordek verzonken zijn. De Evertsen beschikt over maar liefst veertig van deze cellen, gevuld met Amerikaanse Standard Missile luchtdoelraketten voor de lange afstand en ESSM-raketten voor dreigingen op de korte termijn.

Wanneer een vijandelijke drone of raket de eerste verdedigingslinies toch weet te doorbreken, beschikt het schip als ultieme redmiddel over twee Goalkeeper-systemen. Dit zijn volautomatische snelvuurkanonnen die met een extreme vuursnelheid een ondoordringbare muur van lood in de lucht leggen.

Ruim 50.000 pk aan aandrijving voor een zwaar gevaarte

Om dit drijvende fort van ruim zesduizend ton soepel door de Middellandse Zee te manoeuvreren, ligt er een indrukwekkende combinatie van motoren in het ruim. Tijdens rustige patrouilles vaart het schip relatief zuinig op twee Wärtsilä dieselmotoren. Wanneer de situatie echter om onmiddellijke actie vraagt, springen twee massieve Rolls Royce gasturbines bij.

Deze zogenoemde CODAG-configuratie (Combined Diesel And Gas) levert bij vollast voldoende vermogen om het zware fregat naar een topsnelheid van ruim dertig knopen (circa 55 kilometer per uur) te stuwen.

De ministers van Defensie en Buitenlandse Zaken noemen de inzet van dit wapenarsenaal puur defensief en vooral bedoeld als harde afschrikking. Toch benadrukken zij dat de missie absoluut niet zonder risico is, al stelt Defensie dat de bemanning exact voor deze precaire taak is getraind.