Is dit het meest vervuilende superjacht ter wereld? De waarheid over Sailing Yacht A

Een enorme bron van verspilling  

Wat ooit bedoeld was als een technologisch meesterwerk, is nu enorme bron van verspilling. De Sailing Yacht A, eigendom van de Russische miljardair Andrey Melnichenko, ligt sinds 2022 voor anker bij Triëst nadat het superjacht in beslag werd genomen onder Europese sancties.  

Het ontwerp van topontwerper Philippe Starck en het futuristische silhouet trokken wereldwijd bewondering. Maar terwijl het jacht niet mag varen, draaien de motoren wél continu om de airco, verlichting en beveiliging aan te houden. En dat kost flink wat brandstof. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Vier ton diesel per dag om de airco koel te houden 

Volgens berekeningen van het platform Luxurylaunches verbruikt de Sailing Yacht A zo’n 5.500 liter diesel per dag. Omdat het schip niet op walstroom kan worden aangesloten, blijven de generatoren dag en nacht draaien. Die energie is nodig voor wat scheepstechnici de hotel load noemen: alle systemen die nodig zijn om het schip leefbaar te houden. Denk bijvoorbeeld aan de airconditioning, watervoorziening, verlichting, stabilisatie en beveiliging. Het resultaat: een uitstoot van bijna 1.700 ton CO₂ per jaar, vergelijkbaar met de jaarlijkse vervuiling van 250 Italiaanse huishoudens. 

De ironie van een ‘groen’ jacht 

De Sailing Yacht A werd ooit gepresenteerd als een van de meest innovatieve hybride zeiljachten ter wereld. Ironisch genoeg functioneert het nu als een soort drijvende dieselcentrale. De bemanning van twintig mensen houdt het schip draaiende, terwijl het gemiddeld eens per drie maanden moet worden bijgetankt met ruim 400.000 liter brandstof. Alleen al dat transport vereist een kleine vloot van tankwagens of bunkerboten. Wat bedoeld was als het toppunt van groene luxe, blijkt in de praktijk een ecologische nachtmerrie. 

Een hoofdpijndossier voor Triëst 

Voor de stad Triëst is het superjacht inmiddels een bron van frustratie. Burgemeester Roberto Dipiazza sprak eerder over onderhoudskosten van bijna één miljoen dollar per maand. Naast de enorme milieubelasting is er het politieke dilemma: het schip mag niet worden verkocht of verplaatst, maar kan ook niet worden stilgelegd zonder risico op schade. Wat resteert is een surrealistisch tafereel: een glimmend luxeschip dat stilligt, maar ondertussen meer energie verbruikt dan sommige dorpen. 

Een jacht dat de planeet opwarmt

De zaak rond de Sailing Yacht A legt bloot hoe luxe en macht een prijs hebben die verder reikt dan het prijskaartje van 600 miljoen dollar. Wat ooit een statement van succes moest zijn, is nu een groot probleem: een jacht dat de planeet opwarmt terwijl het zelf stilstaat.