Vendée Globe: Langs Kaap Hoorn

De koplopers zijn langs Kaap Hoorn. Hoe gaat het met de rest van het veld?
Vendee Globe

Naarmate de ronding van de Kaap dichterbij komt loopt de spanning op. De redactie van het VG-journaal bespreekt de risico’s en nodigt gasten (oud deelnemers) uit die beschrijven hoe ‘hun’ passage verliep.

Zowel de wind als stromingen en turbulentie spelen een grote rol. De ruimte tussen de Kaap en de Zuid-Pool is met 500 nM betrekkelijk klein. Bovendien is het ondieper dan de twee oceanen. Dat levert extra turbulentie op van de stromen die lopen tussen de twee oceanen die hier samenkomen. Allen benadrukken dat de turbulentie van het water hier de grootste rol speelt. Wat het dan doet wordt er niet bij verteld, voor ons als niet-Kaapronders is het een raadsel.

De koplopers

Hoe het ook zij: intussen is Bestaven al langs Kaap Hoorn. Om precies te zijn op 2 januari om 13.42 utc (14.42 Ned tijd) meldde hij langs de vuurtoren op de Kaap te zijn. Hij heeft die niet gezien, want hij is er op ruime afstand langsgevaren. Hij is op ruime snelheid ,17 knopen, gepasseerd. Nummer twee, Dalin ligt 10 uur varen achter hem. Bestaven heeft ook nog eens 10 uur tijdcompensatie gekregen voor het zoeken naar collega-schipper Kevin Escoffier die schipbreuk had geleden.

Ook nummer twee, Charle Dalin, is erdoor. Op 3 januari om 04.36 UTC passeerde hij de vuurtoren op 7 nM afstand. Hij kon de lichten zien. ‘Helemaal donker wordt het hier op deze breedte niet’. Charlie kwam met ‘matige snelheid’ onder gereefd tuig door. Hij maakte contact met de vuurtorenwachter en bedankte hem. Daarna ‘een vuist in de lucht en grote opluchting’.

En verder

Bestaven heeft een voorsprong van 150 mijl op Dalin en 500 mijl op het voorste deel van het ‘peloton’. De nummers 3 t/m 10, die vrij dicht bij elkaar zitten. In zeven van de acht Vendée Globes won degene die als eerste deze kaap rondde. Alleen Jean le Cam werd op de Atlantische oceaan nog ingehaald door Vincent Riou.

De Atlantische Oceaan is niet zo hectisch als de tocht langs de ‘ijslimiet’ op de Indische Oceaan, onder Australië en op de Stille Oceaan, maar het is ook een oceaan.

Nu begint weer de zoektocht naar de optimale koers die zowel op de korte termijn als op de lange termijn de meeste snelheid oplevert. Recht doorvaren lijkt riskant in verband met de verwachting dat de wind zal wegvallen. Dus weer de vraag: moet er om een hoge drukgebied heen gevaren worden, wat meer kans geeft op gunstige wind, of doorvaren, minder kilometers maken en het beste ervan hopen?

Tegenslagen

Weer Pip Hare. Alles leek zo goed te gaan, maar nu wordt ze ernstig belemmerd door een onderdeel van ‘een duppie’: de windvaan. Ook de windsnelheidsmeter staat stil. Ze heeft een verroest contact aan de vaan schoongemaakt en daarna deed alles het weer, om er een paar uur later weer de brui aan te geven. Ze is vervolgens onder gereefd tuig gaan slapen. Morgen verder.

Helemaal achterin het deelnemersveld strijdt Sebastien Destremau een hopeloze maar verbeten strijd met de roeren en de boordcomputers van zijn schip Merci. Hij vaart nu zonder roeren en zoekt naar een oplossing om ze opnieuw te bevestigen. Zijn twee boordcomputers geven beiden dezelfde foutmelding (F4). De autopilot werkt, maar zonder computer is er geen uitlezingsmogelijkheid. Met zijn team aan de wal wordt er gepuzzeld aan oplossingen die binnen het bereik liggen van zijn beperkte gereedschap en materiaal.

Laatste nieuws